Projectable

voor leiderschap in uw ICT en organisatie

Skip to content

Skip to content

Filosofie

Filosofie als vak streeft naar meer kennis (wijsheid). Onze filosofie is de set uitgangspunten (levensbeschou-wing) voor inzet van verworven kennis/ervaring bij organisaties.
Sinds de Verlichting is het moderne leven vooral gebaseerd op het idee van de 'vooruitgang'. Hoe meer we weten en hoe meer geld we hebben (welvaart), hoe gelukkiger de mensheid zal zijn. Dus produceren en consumeren we steeds meer ‘spullen’ en dat gaat ten koste van ons leefmilieu. Ruimte en natuur worden schaarser, belangen (tegenstellingen) worden groter en mensen vervreemden van hun werk. We lijken geen grip te hebben op ontwikkelingen en ons welzijn blijft achter bij onze welvaart.

Vanuit Projectable 'filosoferen' we graag. We kijken verder dan de ‘opdracht’, beoordelen de feitelijke situatie, denken systematisch/kritisch na over het resultaat van plannen en de diverse beelden/belangen van betrokkenen.
Volgens ons is dit cruciaal om tot echt inzicht en duurzame innovatie te komen.

Filosoferen over veranderen
Veel organisaties (en mensen) leven tussen hoop en realiteit, waarbij ze maar al te graag geloven in een positief perspectief dat door leidinggevenden wordt voorgesteld. Zij zijn ‘aangesteld’ om snel verbeteringen te realiseren. Helaas blijkt achteraf vaak dat deze plannen niet voldoende doordacht waren. Men gaat uit van een ‘maakbare wereld' en pakt zaken vooral eenzijdig en instrumenteel aan. Over de gevolgen op langere termijn, andere belangen, dynamiek, maatschappelijke ontwikkelingen is niet lang nagedacht of geaccepteerd als te compenseren ‘neven’effecten. Misschien moeten we meer verbanden zien, mogelijkheden creëren en kansen benutten i.p.v. instrumentele plannen maken.

Het ‘geloof’ in een maakbare wereld treffen we overal aan. Mensen zoeken een positief perspectief en dat is mooi, maar ze verliezen daarbij de realiteit vaak uit het oog.
Plato zei 2500 jaar geleden: ‘we gunnen ons nooit genoeg tijd om goed en logisch na te denken’.

Filosoferen over teamwork
Bij samenwerken streven we naar ‘gelijkwaardige’ besluitvorming: ieder levert zijn eigen professionele bijdrage aan een gezamenlijk resultaat. Daarbij zijn ‘eenheid van taal’ (begrip), een gemeenschappelijk boven diverse individuele belangen en geaccepteerde omgangsvormen belangrijke randvoorwaarden. In de praktijk wordt daar zelden aan voldaan. We vergelijken ons met anderen en voelen ons superieur.
Er zijn genoeg teams (ook op directieniveau) waarbij de samenwerking ontbreekt, omdat men vooral bezig is om de eigen ‘positie’ te verbeteren. De eigen zeggenschap (recht) is niet in balans met de verantwoordelijkheid (plicht) om bij te dragen aan het geheel.

Filosoferen over betrokkenheid
Werken is voor veel medewerkers niet meer dan geld verdienen om zichzelf en hun naasten te onderhouden. Velen zijn gefrustreerd, eenzaam of zelfs angstig, omdat ze steeds meer in minder tijd moeten doen, minder zeggenschap hebben en hen de betekenis van hun werk ontgaat. Hun participatiegraad is feitelijk nul, maar om consequenties te ontwijken blijven ze voor de vorm meedoen. Dit is desastreus voor organisaties: medewerkers zijn niet meer betrokken, maar beperken hun inzet tot opdrachten uitvoeren. Hun ervaring is dat je beter de plannen van je baas kunt uitvoeren dan kanttekeningen daarbij plaatsen. Dit creëert ‘domme’ organisaties.
Daarnaast is meedenken lastig door de vergaande fragmentatie van het productieproces en specialisatie van taken. Het overzicht (doel) ontbreekt door de grote detaillering (complexiteit), zelfs voor leidinggevenden.

Filosoferen over ICT
ICT toepassingen zijn geweldige hulpmiddelen in de gegevensverwerking en communicatie. Ze maken deze processen effectiever en efficiënter: de arbeidsproductiviteit stijgt enorm en het milieuverbruik wordt minder.
Omdat mensen steeds meer met ICT communiceren/werken wordt de afstand (anonimiteit) tussen mensen echter groter. Het merendeel van de beroepsbevolking zit dagelijks meer dan 4 uur achter een beeldscherm, ook privé voor sociale contacten en eigen administratie. Daarnaast krijgen we steeds meer informatie aangeboden vanuit de hele wereld. We zijn aanwezig, communiceren en werken vooral met ons hoofd via ICT toepassingen. Onze lichamelijke en sociale activiteiten worden minder.
Omgekeerd blijkt er steeds meer behoefte aan persoonlijk contact en leven met de natuur. Waar vinden we de balans ?

Oosters denken
De samenleving is meer materialistisch en mechanisch geworden, gedreven vanuit individuele voordelen. Onze afhankelijkheid van elkaar is daarentegen veel groter geworden en we zullen meer moeten samenwerken. Daarom is er -naast het gedreven 'westerse' denken- behoefte aan ‘oosters' denken, zoals:

  • bewustzijn (inzicht en leren) in de gang van zaken en consequenties,
  • rust (gelatenheid) om tot resultaten te komen,
  • betrokkenheid (commitment) bij een gezamenlijke zingeving,
  • transparantie voor betrokkenen (zodat deze kunnen meedenken),
  • hergebruik van grondstoffen en producten (circulaire economie),
  • discipline (eigen verantwoordelijkheid) in de samenwerking,
  • scherpte in de feitelijke situatie.

Ons westers denken is veelal gebaseerd op rendement (economie), korte termijn, autonomie (ego), resultaat (materie), welvaart, uiterlijk, top-down (regels), e.d.. Daarentegen bevat oosters denken meer ecologie, lange termijn (duurzaam), samen, ontwikkelen en leren, welzijn, innerlijk (spiritueel), bottom-up (zelfdiscipline), e.d.

Vanuit Projectable zien we vooral succes in vanuit betrokkenheid ‘gaandeweg ontwikkelen’ dan in ‘vooraf ontwerpen’, meer in inspireren dan controleren. Dat brengen we in de praktijk voor duurzame ontwikkeling.